لینک مطلب  .:.     

لینک مطلب  .:.     

لینک مطلب  .:.     

خوش به حال عروسکا تو دنیاشون جنگ ندارن . اونا تو خواب شبشون شمشیر و تفنگ ندارن

خوش به حال عروسکا اونا محبت بلدن . اگه کسی حقشو خواسیت تو دهنش نمی زنن

خوش به حال عروسکا چون شبا کابوس ندارن . دنیای اونا روشنه واسه همین فانوس ندارن

خوش به حال عروسکا اونا با گل ها اشنان . اینقدر دلشون صافه که دوست خود پرنده هان

خوش به حال عروسکا یه دنیای ساده دارن . شبا با یه خیال خوش چشما رو روهم می ذارن

خوش به حال عروسکا الکی مجازات ندارن . واسه یه خطای کوچیک کلی مکافات ندارن

خوش به حال عروسکا اخه اونا خیلی خوبن . اگه کسی اشتباه کرد بازم باهاش مهربونن

خوش به حال عروسکا دروغ و دلنگ ندارن . اونا دورویی ندارن فریب و نیرنگ ندارن

خوش به حال عروسکا چون خدا دوستشون داره . واسه مجازات اونا هیچوقت عذاب نمی یاره

خوش به حال عروسکا اره خوشا به حالشون . کاشکی ما رو راه می دادن یه لحظه توی دنیاشون

لینک مطلب  .:.     

لینک مطلب  .:.     

 به گل گفتم: "عشق چيست؟" گفت: "از من خوشگل تر است..."

به پروانه گفتم: "عشق چيست؟" گفت: "از من زيبا تر است..."

به شمع گفتم: "عشق چيست؟" گفت: "از من سوزان تر است..." 

به عشق گفتم: "آخر تو چيستی؟" گفت: "نگاهی بيش نيستم

لینک مطلب  .:.     

بگو در دلت را به من ، كه سكوت شبانه مرا ديوانه كرده است.

بگو درد دلت را به من، كه آسمان بی ستاره مرا دلتنگ كرده است.

بگو درد دلت را به من ، كه شبهای بی مهتاب مرا غمگين كرده است.

بگو درد دلت را به من ، كه غروب آتشين مرا دلگير كرده است.

بگو درد دلت را به من ، كه آواز قناری مرا عاشق كرده است.

بگو درد دلت را به من ، كه چهره خورشيد مرا وابسته كرده است.

بگو درد دلت را به من، كه شراب عشق مرا مست كرده است.

بگو درد دلت را به من ، كه ليلی عاشق مرا مجنون كرده است.

بگو درد دلت را به من ، كه خدايم مرا شرمنده كرده است.

بگو درد دلت را به من، كه دلم مرا گوشه گير كرده است.

بگو درد دلت را به من ، كه دنيای عاشقی مرا سر به زير كرده است.

بگو هر چه دل تنگت خواست بگو! بگو از زندگی ، از دنيا ، از چشمان پر از مهرت بگو!

بگو كه بغض گلويم چشمان خسته ام را بارانی كرده است.

لینک مطلب  .:.     

لینک مطلب  .:.     

روزی دل من که تهی بود و غریب 
          از شهر سکوت به دیار تو رسید
                  در شهر صدا که پر از زمزمه بود
                             تنها دل من قصه ی مهر تو شنید
                                       چشم تو مرا به شب خاطره برد
                                                 در سینه دلم از تو و یاد تو تپید
                                       در سینه ی سردم ، این شهر سکوت
                            دیوار سکوت به صدای تو شکست
                   شد شهر هیاهو ، این سینه ی من
          فریاد دلم به لبانم بنشست 
   خورشید منی ،‌ منم آن بوته ی دشت 
            من زنده ام از نور تو ای چشمه ی نور 
                     دریای منی ، منم آن قایق خرد 
                               با خود تو مرا می بری تا ساحل دور 
                                            کنون تو مرا همه شوری و صدا 
   کنون تو مرا همه نوری و امید
                                                         در باغ دلم بنشین بار دگر
                         ای پیکر تو ، چو گل یاس سپید

لینک مطلب  .:.     

لینک مطلب  .:.